Klasy 6b oraz 6c w ramach Projektu Edukacyjno -Artystycznego uczestniczyły w multimedialnej lekcji, której tematem było: Jak oni to zrobili, czyli o efektach specjalnych.

Uczniowie podczas lekcji:

• dowiedzieli się, co wspólnego z kinem mają matematyka, chemia i fizyka
• przekonali się, jak duże znaczenie w historii efektów specjalnych mają „Gwiezdne Wojny”
• odkryli , czym są „ domalówki”
• dowiedzieli się, czy hobbici naprawdę byli tacy niscy
• zobaczyli, jak sprawić, by w lecie padał śnieg
• oraz dowiedzieli się, jak aktor mógł zagrać tę samą postać 40 lat później.

Podczas lekcji, prowadzonej przez profesjonalną aktorkę, uczniowie poznali takie pojęcia z zakresu efektów specjalnych jak: miniatura, motion capture (w skrócie Mo-cap), blue box (inaczej: bluescreen, greenscreen, chroma key), makieta, ratchet. Po arcyciekawym wprowadzeniu w świat efektów specjalnych klasy biorące udział w projekcie obejrzały dzieło filmowe pt. ”Za niebieskimi drzwiami”, w którym znalazło zastosowanie wiele z omówionych podczas lekcji nowatorskich technik filmowych. Poniżej recenzja uczennicy klasy 6b Adrianny Woźnickiej.

Jowita Chodacka-Wojtynek

Recenzja filmu „Za niebieskimi drzwiami”

Film Mariusza Paleja „Za niebieskimi drzwiami”, z gatunku fantasy, opowiada o chłopcu, który miał wraz z matką wypadek samochodowy. Matka zapada w śpiączkę a Łukasz, główny bohater filmu, ze stłuczonym kolanem, przechodzi pod opiekę sąsiadki. Chłopak nie może się pozbierać z powodu śpiączki, w którą zapadła mama po wypadku. Pewnego dnia do jego domu przyjeżdża nieznana mu kobieta, twierdzi ona, że jest jego ciotką. Z początku Łukasz nie wierzy jej, ale po pokazaniu zdjęć z dzieciństwa jego matki i jak się okazało ciotki chłopca, zaczyna wierzyć w jej słowa. Wyjeżdżają do domu ciotki, gdzie też mieści się pensjonat wypoczynkowy. Chłopak zamieszkuje stary pokój swojej matki, którego drzwi jako jedyne są niebieskie. Bohater przechodzi ciężki okres w życiu i kłóci się z ciotką, próbuje ona się z nim dogadać ale nie wychodzi. Łukasz zamyka się w pokoju. Ciocia dobija się ale on nie otwiera, na dodatek, w odzewie Łukasz uderza z całej siły w drzwi. Chwilę to trwa i nagle dźwięk przy uderzeniach się zmienia. Blask przebija się przez szczeliny. Bohater otwiera drzwi i widzi piękną krainę. Łukasz nie rozumie, że przez to, iż otworzył tajemnicze drzwi, będzie musiał walczyć ze złymi mocami i przeciwstawić się własnym lękom. Film zawiera wiele efektów specjalnych. Sceny z ich użyciem to np. magiczna kraina za drzwiami i straszne miasto ogrodzone upiornym żywopłotem. Efekty specjalne zostały też użyte do stworzenia postaci Pana Krwawca i opętanej przez niego cioci. Makieta i blue-box na pewno też były wykorzystane. Uważam, że film był ciekawy, ale także czasem trochę przesadzony. Nie podobało mi się powtarzanie tych samych wątków. Moimi ulubionymi scenami były: ucieczka przed opętaną ciotką, spacer po niezwykłej krainie i oczywiście sceny kulminacyjne. Wybrałam je ponieważ były najciekawsze i w niektórych momentach serce zaczynało szybciej bić. Zachęcam do obejrzenia tego filmu.

Adrianna Woźnicka, kl. 6b